Ik ken alle uithoeken van de Deldeneres echt door en door. In mijn tienerjaren was het dé plek om in bomen te klimmen en kattenkwaad uit te halen — kortom, onbezorgde vrijheid. Een groot deel van mijn speelkameraadjes van de basisschool woonde ook rondom de Es. Als tiener heb je alleen nog helemaal niet door hoe prachtig dit stukje Twickel eigenlijk is.
De maisakkers lijken van het ene op het andere jaar ineens te verhuizen. Eerst staat er een of twee jaar maïs, en het jaar daarop is het weer grasland.
Ik herinner me nog goed dat het tijdens de maisoogst soms een hele klus was om alles van het land te krijgen. Tot diep in de nacht zag je de schijnwerpers van de trekkers net boven de maisvelden uitkomen, alles om de mais maar op tijd binnen te halen. Het ene jaar was de grond veel te drassig, het andere jaar juist weer te droog. Tegenwoordig gaat dat met alle moderne machines een stuk sneller en efficiënter. Of zoals we dat hier zeggen: ‘eemn langsloopn’.
Tijdens die oogst ontstaan er trouwens altijd prachtige patronen en structuren, precies zoals je op de foto kunt zien.
Geef een reactie